ورود جنگنده سوخو 35 به ایران | توان دفاعی ایران هر روز قدرتمند تر خواهد شد

مدرن پالسی اخیرا در گزارشی مدعی «تحویل جنگنده های سوخو 35 روسیه به ایران» شده و در آن ادعا کرده است که ایران به زودی «24 جنگنده نسل چهارمی دوموتوره با قدرت بالای مانور دریافت خواهد کرد.»

در ادامه گزارش آمده است که «انتظار می رود برخی از این جنگنده ها در پایگاه هوایی اصفهان در مرکز ایران مستقر شوند.»خبری که در آذر ماه سال 1402 توسط سردار سیدمهدی فرحی، جانشین وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران تایید و او در گفت‌وگو  «از قطعی شدن ورود بالگرد هجومی میل۲۸، جنگنده سوخو۳۵ و هواپیمای آموزشی یاک۱۳۰ به ایران خبر داد.»

وی با اشاره به اینکه در حوزه توان نظامی مسیر بلوغ را طی می کنیم گفت: «باید برای تکمیل توان دفاعی علاوه بر توسعه توانمندی‌های درون‌زا از راه‌های میان‌بُر نیز استفاده کنیم که یکی از این حوزه‌ها، حوزه فناوری هوایی است.»

27 دی‌ماه 1401 هم «ایگور لویتین» دستیار ویژه رئیس جمهور روسیه در دیدار با «محمد مخبر» معاون اول رئیس جمهور کشورمان از آمادگی شرکت‌های روسی برای «تولید مشترک بالگرد» با ایران خبر داد. پیش از این هم امیر مجتبی روحانی مدیرعامل پنها (پشتیبانی و نوسازی هلی‌کوپتری ایران) از تبدیل شدن ایران به قطب منطقه‌ای تعمیر بالگردهای شرقی خبر داده بود.

ویژگی های جنگنده سوخو 35

سوخو35 یکی از قدرتمندترین جنگنده‌های نسل چهارمی دنیاست که به رادار پیشرفته آرایه فازی N-035 مجهز است و امکان کشف 30 هدف و درگیری با 8 هدف را به صورت هم‌زمان دارد. بُرد این رادار 350 تا 400کیلومتر است که در بین جنگنده‌های موجود دارای بیشترین برد است. این رادار قادر است همزمان اهداف هوایی، دریایی و زمینی را کشف و با آنها درگیر شود و از آنجایی که دارای بیش از 1600 المان گیرنده و فرستنده است،‌ اخلال روی آن کار دشواری است.

جنگنده سوخو35 مجهز به بمب‌های هدایت لیزری و موشک‌های هوابه‌هوا 

علاوه بر این رادار، یک سامانه الکترواپتیکی حرارتی به نام OSL 35 روی دماغه این جنگنده قرار دارد که قادر است اهداف را از فاصله 90 کیلومتری به صورت غیرفعال و به صورت دید حرارتی شناسایی کند.

سوخو 35 از دو موتور AL41F1 بهره می‌برد، که دارای توان 19400 پوند در حالت معمولی و 31900 پوند در حالت پَس‌سوز هستند. این موتور دارای خروجی متغیر است که توان مانورپذیری جنگنده را به صورت قابل توجهی افزایش داده است.

حداکثر سرعت این جنگنده در ارتفاع پست 1500 کیلومتر و در ارتفاع بالا 2500 کیلومتر بر ساعت است و عمر عملیاتی موتورهای قدرتمند آن در هر دوره خدمت قبل از نیاز به کنترل و اورهال 4000 ساعت است.

این جنگنده به صورت همزمان به انواع موشک‌های هوابه‌هوا و هوا‌به‌زمین و ضدکشتی و ضدرادار نیز مسلح می‌شود. علاوه بر آن توانایی پرتاب و شلیک انواع بمب و موشک‌های لیزری و ماهواره‌ای و راداری را نیز در خود دارد. سوخو 35 می‌تواند تا 10 موشک رادار فعال R-77، شش موشک رادار نیم‌فعال R-27، چهار موشک R-73 و یا ترکیبی از آنها را برای رزم هوایی حمل کند.

علاوه بر این،‌ سوخو 35 می‌تواند شش موشک KH-29، شش موشک KH-31، موشک‌های KH-35 و KH-35 و KH59 را نیز حمل کند. بمب‌های هدایت‌شونده 500 و 1500 کیلویی سری KAB و انواع بمب‌های سقوط آزاد سری FAB به همراه یک توپ 30 میلیمتری داخلی از دیگر تسلیحاتی است که سوخو 35 می‌تواند با خود حمل کند.

همه آنچه باید درباره جنگنده سوخو 35 بدانید

 سوخو 35 یک جنگنده پیشرفته ساخت روسیه است که قابلیت ها و امکانات بسیار زیادی را دارا هستند.

 جنگنده ها در دنیای امروز نقش مهم و موثری را در حوزه دفاعی و نظامی کشورهای جهان ایفا می کنند؛ در این میان برخی از جنگنده ها به واسطه امکانات و تجهیزاتی که دارند، شهرت بیشتری را در جهان پیدا می کنند. سوخو 35 یکی از همین هواپیماهاست. این جنگنده ساخت روسیه برای عملیات برتری هوایی ساخته شده و بسیار مانورپذیر است. سوخو 35 به تجهیزات اویونیک و تسلیحات پیشرفته، از جمله سیستم راداری قوی و موشک های هوا به هوای مختلف مجهز است و می تواند تا ۳۶۰۰ کیلومتر برد داشته باشد.

سوخو 35 نسخه توسعه یافته از سوخو 27 است که در اوایل دهه 1980 توسعه و ساخت آن آغاز شد. این هواپیما اولین بار در سال 1988 پرواز کرد و در ابتدا با نام Su-27M شناخته می شد. این هواپیما فوق چابک در درجه اول برای ماموریت های برتری هوایی استفاده می شود اما همچنین به واسطه قابلیت بسیار گسترده که داشت، برای انجام عملیات های هوا به زمین پیشنهاد شد.

 وزارت امور خارجه آمریکا با فروش ۸.۶ میلیارد دلاری جنگنده‌های پیشرفته F-۳۵ به یونان، موافقت کرده‌است.

بعدها طراحی این هواپیما به عنوان سوخو 35 تغییر کرد و به عنوان جایگزینی برای جنگنده های Su-27 و MiG-29 پیشنهاد شد. موتورهای بزرگ و قدرتمند این جنگنده توانایی سوپرکروز را برای مدت طولانی در اختیار خلبان قرار می دهد. همچنین موتورهای آن امکان رسیدن به سرعت های مافوق صوت را فراهم می کنند. موتورها دارای بردار رانش سه بعدی هستند که این جنگنده را بسیار قابل مانور می کند.

سوخو 35 در حال حاضر تنها جنگنده تولیدی است که از نازل‌های بردار رانش دو صفحه ای استفاده می کند. این هواپیما می تواند 11.5 تن سوخت حمل کند. این جنگنده چند منظوره مجهز به سیستم اویونیک پیشرفته است و قابلیت جستجو و ردیابی مادون قرمز را دارد. سوخو 35، برای پرواز با سرعت بالا و مانورپذیری بالا بهینه شده است و موتورهای بردار بال و رانش با شیب تنn به آن مزیت قابل توجهی در پیچ های G بالا و قابلیت مانور می دهد./اقتصاد نیوز